ستاره شب

setareshab22 — Thu, 10 Nov 2005 08:05:18 GMT

فرياد يک از همه جابی خبر

امروز دل اسمون گرفته ...امروز از اون روزهایی که من و تو خیلی ازش خاطره داریم ...امروز از اون تک روزهایی که تو اوج تابستون گرمای لعنتی اسمون تیره میشه و دلهای عاشق میگیره...امروز از اون روزهای نابیه که ادم دوست داره شونه به شونه ی معشوقش راه بره و دست تو دست اون تو چشای بارونیش زل بزنه ...امروز از اون روزهایه که من و تو عاشقشیم...من و تویی که واسه ی رسوایی دنباله بهونه ایم...تو این هوا تو چشات می خوام زل بزنم و فردامو با تو ببینم...همیشه فکر با تو بودن جزو ارزوهای محا لم بوده درست مثل خودت...اما این روزهای تنهایی درست مثل گیسویه من تاریکه تاریکه...صدای باد بد جوری دلمو میلرزونه ... یاد اون سال نوروز...وااااااای..چقدر دور شدیم از خواسته هامون...چقدر دور شده دستایی که یه روز می خواست فقط واسه یه بار بودن دلهره طعم عشق و حس کنه...حالا چشا گریونه و دلا نالون ...خودمون داریم با خودمون با عواطف و احساسات پاکمون بازی میکنیم ...همیشه کاخ ارزوها زود خراب میشه...یه روزی میاد که میخوام همنفس باشیم اما نفسی نداریم ... هم صدا باشیم اما صدایی نداریم... هم اغوش باشیم اما جونی نداریم...گذشت ان روزها که چه ارزان و بیهوده از دست رفت...افسوس...نزدیک به هم اما بی نفس...در اغوش هم اما بی جان ... بینمون تکه های ابر فاصله انداخته...قلبمون و بارون خیس کرده ...روزی مياد که ديگه حسرت رويای اين روزا رو هم نميتونيم بخوريم...

setareshab22 — Thu, 10 Nov 2005 08:00:33 GMT

تنهايی اونقدر سخت و طاقت فرساست که از ادم توان زندگی رو ميگيره ... اين روز ها هم ادم های تنها زياد شدن ....ادمايی که دم از تنهايی ميزنن در حالی که خودشونم نميدونن تنهايی يعنی چی ... نه ... مشکل جای ديگست ... چرا اينقدر جوونايی امثال من زياد شدن ... چرا اينقدر ميسوزن و ميسازن ... دنيا کثيفه ... دنياااااااااااا ... روزگار بی رحمه روزگاااااااااااااار ... و من و تو بايد بازيچه ی دست تقدير بشيم و اينجوری اتيش بگيريم ... نميدونم اگه تو رو نداشتم چی کار ميکردم ... تويی که شب تو اغوش پر مهرت با نوازشهای گرمت به خواب ميرم ... تويی که شدی تنها دليل زنده بودنم ... تويی که خيلی وقتها از دستت نالونم ولی با دنيا پول و ثروت و هرچی ديگه که فکرشو بکنی عوضت نميکنم ... تويی که برای من تکيه گاه تنهايی هامی... تويی که نبودنت رويای بودنت و واسم مياره ... تويی که تا مرز جونم دوست دارم ...تنهام نزاااااااااااااااااار...

setareshab22 — Wed, 09 Nov 2005 04:39:30 GMT

جدائی رو نمی خواستم خدا کرد

نمیدانم کدام نامرد دعا کرد

setareshab22 — Sun, 06 Nov 2005 19:35:44 GMT

تقدیم به تنها بهانه زنده بودنم................................

ای کاش در چشمهایت ،تردید را دیده بود

یا از همان روز اول، از عشق ترسیده بودم

ای کاش آن شب که رفتم از آسمانگل بچینم

جای گل رز برایت ،پروانگی چیده بودم

گل را به دست تو دادم حتی نگاهم نکردی

آن شب نمی دانی ،اما تا صبح رزیده بودم

آن شب تو باخود نگفتی ،که بر سرم چه آمد

با خود نگفتی زدستت،من باز رنجیده بودم؟

انگار پی برده بودی،دیوانه ات گشته ام من

تو عاشق من نبودی ،ودیر فهمیده بودم

از آن شب سرد پائیز،که چشم من به تو افتاد

گفتم ای کاش شب ها،هرگز نخوابیده بودم

از کوچه که میگذشتیم حتی نگاهم نکردی

چشم پی دیگری بود ،این را نفهمیده بودم

آن شب من واشکومهتاب،تا صبح نشسته بودیم

ای کاش یک خواب بد بود، آنچه که دیده بودم

تو اهل آن دوردستی ،من یک اسیر زمینم

عشق زمین و افق را ای کاش سنجیده بودی

بی تو چه شبها که تا صبح ،در حسرت با تو بودن

اندوه ویرانیت را ،تا صبح پرستیده بودم

وقتی صداکردی از دور باعشوی............را

آن لحجه نقره ایت را،ای کاش نشنیده بودم

انگار تقصیر من بود ،حق با تو وآسمانست

وقتی تو می گذشتی،از دور خندیده بودم

اما به پروانه ات سوگند،تنها گناهم همین ست

جای تو بودم اگر من صدبار بخشیده بودم

باید برایت دعا کرد،آبادباشی وسرسبز

ای گاش هرگزنبینی،چیزی که من دیده بودم

اندوه بی اعتنایی،چه یادگار عجیبی ست

اما چه شب ها که آن را،ازعشق بوسیده بودم

حالا بدان که رفتی ،در حسرت بازگشتت

یک آسمان اشک آن شب،در گوچه پاشیده بودم

هـرگـز پشـیمان نگشتم،ازانتخاب تو هـرگــز

رفتـی که شاید بدانـم،بیهوده رنجیـده بـودم

حالا تو را به شقایق،دیگربیاکوچ کافیست

جای تو بودم اگر من،این بار بخشیده بودم..............

setareshab22 — Sat, 05 Nov 2005 09:37:18 GMT

ای کاش حقیقتهای نهان آشکار می شدند

تا دروغهای بی پایان رهائی می یافتندوزندگی

زندگی انسانهای عاشق به درستی وصافی ویکرنگی عشق مبدل می گشت............

setareshab22 — Sat, 05 Nov 2005 09:07:04 GMT

شنیده ام که به غربت دلت قرار نداراد

شگرف نیست غم آن کسی که یا نداراد

به هر دیار که باشی دلی به سوی تو دارام

که رسم وشیوه دلدادگی دیار نداراد.......................

setareshab22 — Sat, 05 Nov 2005 09:00:17 GMT

من به غیر از تونخواهم،چه بدانی،چه ندانی
ازدرت روی نتابم ، چه بخوانی ،چّه برانی

دل من میل توداراد،چه بجوئی چه نجوئی دیده ام جآی توباشد،چه بمانی ،چه نمانی

من که بیمار تو هستم،چه بپرسی ،چه نپرسی
جان به راه توسپارم،چه بدانی، چه ندانی

ایستادم به ارادات،چه بود گر بنشینی؟
بوسه ای بر لب عاشق چه شود گر بنشانی؟

میتوانی به همه عمر،دلم را بفریبی
ور بکوشی ز دل من بگریزی،نتوانی

دلم من سوی تو اید،بزنی یا بپزیری
بوسه ات جان بفزاید، بدهی یا بستانی

جانی از بهر تو دارام ،چه بخواهی چه نخواهی
شعرم آهنگ تو داراد چه بخوانی چه نخوانی!!!!!!!!!

setareshab22 — Sat, 05 Nov 2005 08:40:31 GMT

پرنده پر زد و((پر))یادم امد
غمی اندوه گستر یادم امد
چو در مغرب فرومی رفت خورشید وداع تلخ ان نازنینا یادم امد.....................

setareshab22 — Sat, 05 Nov 2005 08:27:25 GMT

غمی سنگین به چشم باغبان بود

که گلهایش به یغمای خران بود

ز غم جان داد و باران گریه سر داد

صدای گریه اش در ناودان بود!

setareshab22 — Sat, 05 Nov 2005 08:23:36 GMT

زمان در کار من افسونگری کرد

نپنداری که با من یاوری کرد

در اول ،آتشم زد از جدائی

در آخر،موی من خاکستری کرد................